tentoonstelling

tot zo ver
18 apr - 31 dec 2003

Eigenlijk zou het Stedelijk Museum wegens verbouwing gesloten zijn. Op de valreep werd deze verbouwing uitgesteld en blijft het museum toch open.

Om van de nood een deugd te maken wordt het Stedelijk, voor het eerst sinds jaren, bijna in zijn geheel aangewend voor het tonen van de collectie. Deze presentatie, ingericht door scheidend directeur Rudi Fuchs en een aantal conservatoren van het museum, omvat alle verzameldisciplines. De nadruk ligt op de naoorlogse periode hoewel ook vele bekende en minder bekende klassiek-modernen worden getoond. Verreweg het grootste deel van de zalen op de bovenverdieping is door Fuchs zelf samengesteld. Hij koos een enigszins polaire benadering waarin realisme en abstractie het tegen elkaar opnemen. 

Per zaal worden werken van verschillende kunstenaars in dialoog gebracht, maar soms zit er ook een zaal tussen gewijd aan één kunstenaar, zoals Bruce Nauman. Ook enkele zeer recente aanwinsten zijn in de presentatie opgenomen, zoals videoprojectie Bros (2001) van Liza May Post. Een reeds lang geleden door Carl Andre geschonken wandschildering van de Amerikaan Sol LeWitt is speciaal voor ‘Tot zo ver’ in het Stedelijk aangebracht.

In de vier hoekzalen van de bovenverdieping zijn speelse groeperingen te zien van klassiek-moderne werken van onder anderen Chagall, Mondriaan en van voor- en naoorlogse expressionisten. In de overige zalen ligt een nadruk op aanwinsten uit de periode Rudi Fuchs (1993-2002), maar ouder werk uit de collectie is ook volop aanwezig. Fuchs combineert werken van verschillende kunstenaars zowel als verschillende disciplines. Vrijwel al het beeldhouwwerk van Willem de Kooning uit de collectie wordt getoond. Voor de twee kabinettenreeksen is geput uit de collectie fotografie en het prentenkabinet. In het Prentenkabinet zelf hangen hoogtepunten uit de collectie werken op papier. 

Op de begane grond hebben verschillende conservatoren een selectie gemaakt waarbij schilderijen, toegepaste kunst, industriële vormgeving en fotografie meer of minder met elkaar worden gecombineerd. Op verzoek van Fuchs concentreerden zij zich op de jaren '60 en '70 omdat deze periode sterk in de belangstelling staat van hedendaagse kunstenaars. Voor deze zalen is geput uit Pop Art en Hard Edge, hippie-design, neo-constructivisme en minimalistischesieraadvormgeving, gecombineerd met zelden vertoonde reportagefotografie van bijvoorbeeld Pieter Boersma (metrorellen Amsterdam) en Koen Wessing (Chili) uit de collectie.

Er is een audiotour verkrijgbaar à € 2,50.